Thursday, July 31, 2008

กาลครั้งหนึ่ง

เมื่ออดีตนานมาแล้ว ฉันได้เกิดมาโดยไร้ซึ่งความฝัน ฉันเริ่มได้เรียนรู้บางสิ่ง มันคือความจริงและความลวง ณ เบื้องหลัง แต่มันก็ยังไม่ใช่ความฝันที่คนอื่นๆเขามีกันทั่วไป ฉันแปลกใจตัวเองและพยายามค้นหา
.
.
.
และในคืนหนึ่งฉันก็เริ่มฝัน เป็นฝันที่บังเอิญเกิดขึ้นด้วยความตั้งใจ ไม่ใช่ทั้งความจริงและความลวง มันคือความฝัน สิ่งที่ไร้ค่าทีสุดในชีวิตของฉัน แต่กลับมีอิทธิพลที่สุดภายในใจมาจนถึงทุกวันนี้

3 comments:

tpman said...

ฉันจำไม่ได้ว่าฝันแรก นั้นคืออะไร แต่เงาของมันที่สะท้อนอยู่เรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้ เป็นเหมือนกำแพงสุดท้ายให้ใจฉันได้พักพิง
.
.
.
เมื่อไรนะ ฉันจะได้ข้ามผ่านกำแพงสูงชันนั้นออกไปได้สักที

นายหัวโป๊ด...ลูกน้ำเค็มแห่งทะเลอันดามัน said...

โอวววว ศิลปินทอปปิ้ง เหอ

Anonymous said...

อืม เราไม่ศิล อ่านแล้วงงๆ ว่ามันคือกำแพงอะไร แล้วจะสร้างขึ้นมาทำไม ถ้าเอาความจริง(ใจ)เป็นที่ตั้ง กำแพงก้อไม่จำเป็น